Google+

Arama formu

BİLİR MİSİNİZ, NEPAL’DE ÇOCUKLAR AĞLAMAZ

Ülkemde genellikle tanımadığım insanlara da kendimi tutamayıp selam veririm. “Merhaba, günaydın, iyi akşamlar” dediğim çoğu zaman ise kendimi tren zannederim… İşte Nepal’de trencilik oynamak isteseniz bile bu mümkün değil, çünkü tüm Nepalliler sizin selamınıza son derece sevecen, saygılı ve güler yüzle karşılık veriyorlar. Hatta çoğu kez, önce davranan onlar oluyor…

Pokhara

Pokhara-1

Pokhara-2

Dün 12 saatlik uzun ve yorucu ama bir o kadar da keyifli yolculuğun sonrasında yemeğimizi yedikten sonra kendimizi yatağımıza nasıl attığımızı tam olarak hatırlamıyoruz. Sabah kalktığımızda 3. kamp noktamızın ne kadar harika bir yer olduğunun farkına ancak varabildik. Sabah erkenden kalkarak karşımızda karlı dağlar ve bizim üzerimizde sıcak güneş eşliğinde belki de bugüne kadar en keyifli kahvaltımızı yaptık ve son yürüyüşümüz başladık.

Pokhara-3

Pokhara-4

Pokhara şehrinde bir çok konaklama seçeneği var. Bunlardan en iyileri Mum's Garden Resort, Hotel Lake Star, New Annapurna Guest House. Şehir merkezine yakın konaklamayı tercih etmek isterseniz Hotel Third Pole, Hotel Center Lake gibi otelleri tercih edebilir ya da daha ekonomik alternatifler isterseniz Hotel Crystal Palace, Hotel The Cherry Garden, Hotel Fine Pokhara tesislerini deneyebilirsiniz. Bir de booking.com'un Pokhara aramalarında ara sıra güzel indirimli fırsat otelleri oluyor. Onları da bu linkten takip edebilirsiniz.

Pokhara-5

Güneş kendisini tam anlamıyla sabahtan gösterdiği için güneş kremimi sürdüm ancak buna rağmen yanmaya devam ediyorum. Bizim ekipten Resul Gümüş ve beni çok fazlasıyla Nepalli zannediyorlar. Nepalce bildiğimiz için değil de bunu el kol hareketleri ile veya gözleri ile fazlasıyla anlatıyorlar. Kadınlarda kısa saçlı bayan görmedik. Hepsi doğa ile ahenk içinde cıvıl cıvıl renkli kıyafetler giyiyorlar. Merak ediyorum siz hiç oyuncağı olmayan çocuklar gördünüz mü? Nepal’de çocukların oyuncakları yok. Garip olan şey ise gezimiz boyunca ağlayan sadece bir tane çocuk gördük. Evet, Nepal’de çocukların oyuncakları yok ve onlar hiç ağlamıyorlar…

Pokhara-6

Pokhara-7

Pokhara-8

Eğer bacaklarınız aşırı yürümekten ağrımış ise çaresi, ertesi gün tekrar aynı tempo ile yürümektir. Çünkü ayaklarımızın ağrısı yürüdükçe ısınan eklemlerimizden dolayı azalıyor. Hele hele yürüdüğünüz patikanın sağı solu hayatınızda ilk kez gördüğünüz bir doğa harikası ise kafanız vücudunuzdan tamamen ayrı demektir. Diğer günlerde olduğu gibi bugün de bol bol katır ve eşeklerle karşılaşıp onlara yol verdik. Üzerimizden ise sık sık Everest ve Annapurnaları kuş bakışı izlemek için havalanan turist uçakları geçti. Uçuş yüksekliğine varan bu tepeleri biz de yürüyüş boyunca birçok açıdan durup durup izledik, fotoğrafladık. Bugün rakım olarak deniz seviyesine yaklaşık 1.500 metre daha yaklaşacağımız için oldukça dik inişler vardı. Mola verdiğimiz yerde ise “Tehlike: Kobra Yılanı” yazısına rağmen o sürüngeni maalesef göremedik.

Pokhara-9

Pokhara-10

Pokhara-11

İniş sırasında çok tatlı Nepal çocukları gördüm. Nepalce bilmeyip anlaşabildiğimiz kişiler sadece çocuklar. Çocuk her yerde çocuk yani. Dik patikadan inerken, sırtlarında kendi usullerince yüklerini taşıyan onlarca köylü ile karşı karşıya gelip selamlaşıyoruz. Bir tane çocuk vardı ki, 6-7 yaşlarında bir erkek çocuğu, sırtında kendi boyunda bir küfeyi yokuş yukarı taşıyordu. Yavaşladım ve elimdeki “gopro”yu çıkarıp fotoğrafını çekmeye hazırlandım. Fotoğrafını çekeceğimi anlayıp yavaşladı ve güzel bir fotoğraf olması için poz verir gibi yaptı. Sonra yanına kadar yaklaştığımda biraz utanarak ve yüzüme bakmadan “çaklıt (chocolate-çikolata)” dedi. Hayatımda ilk kez yanımda yemediğim bir çikolata olduğu için bu kadar sevindiğimi hatırlamıyorum. Çantamı indirdim, içinden çikolatamı bulup verdim ve alıp hemen cebine koydu. Sanırım kardeşleri ile pay etmek üzere evine götürecekti. O çocuğun gözlerindeki mutluluğu görmek, Himalayalar’ı görmekten  kat kat daha büyük haz veriyor insana. Himalayalar’a gitmeye karar verirseniz, oradaki dağ köylerindeki emekçi çocuklar için yanınızda şeker ve çikolata kutuları bulundurun lütfen.

Pokhara-12

Pokhara-13

Pokhara-14

Hindu olan bu insanları Hristiyan yapmak için gelen bir grup Avustralyalı misyoner gördük ki bu insanların yiyecek ekmekleri yokken bu insanlara kendi dinlerini ihraç etmeye çalışmaları, modern insanlığın(!) geldiği noktayı gösteriyordu.

Pokhara-15

Yaklaşık 6 saatlik bir inişin ardından yürüyüşe başladığımız noktadan bizi iki araç aldı ve Pokhara’daki otelimize götürdü. Yine daracık ve bazen toprak bazen asfalt olan kötü yolda ilerlerken, yolun bozuk olmasından dolayı sarsılan arabada iki dakika olsa dahi uyumak mümkün olmuyor. Ben, taşıyıcılar ve rehberimiz ile aynı araçta olduğum için iki saat boyunca dört Nepalli’nin Nepalce konuşmasını anlamdan dinleyerek doğayı izledim. Nepal’deki taksiler Suzuki’nin veya Hyundai’nin ufacık olan modelleri. Çantalarla beraber normal şartlarda o arabaya beş büyük adam sığmaz ama demek ki otele gitme hevesinden iki saatlik yolculuğu göze alarak o araçlara çantalarımızla beraber sığabiliyoruz. Trafik soldan işlediği için araçların direksiyonları sağda ve arabaların dar yollarda üzerimize üzerimize gelmesine ben çoktan alıştım.

Pokhara-16

Pokhara-17

Yazılarımı internetten takip edip fotoğrafımı gören arkadaşlarım sık sık resimlerime bakarak zayıflayıp zayıflamadığımı merak ediyorlar. Kaşık çatal dahi bulmanın zor olduğu buralarda basgül bulmak hiç mümkün değil. Evet Nepalliler genellikle yemeklerini elleri ile yiyorlar. Çatal bıçak kullanan çok nadir.

Pokhara-18

Rehberimiz Rajendra’nın, her Nepalli gibi pamuk gibi bir yüreği var ve dört gün boyunca bizi memnun edebilmek için elinden geleni yaptı. Bundan dolayı ona bir kez daha teşekkürler. Nasıl Türkiye’deki bazı kimselerin batı ülkelerine gidip çalışmak gibi hayaller var ise, Nepallilerin de nispeten onlara göre zengin ülkelere gidip çalışmak gibi istekleri var. Rehberimiz de bu istediğini bize iletti ve ileride Türkiye’de çalışmak istediğini bize söyledi. İşsizlik oranı her ne kadar bizim ülkemizde % 10 olsa da, onun gibi insanlara her zaman yer olduğunu düşünüyorum.

Pokhara-19

Pokhara-20

Otelimize geldiğimizde duşlarımızı alıp Pawe Gölü boyuna çıktık, sonra Nepal’in yerel çalgıları ile yapılan yerel müzikleri eşliğinde akşam yemeği yedik. Artık bufalo etine de çoktan alıştım. Daha sonra ise masaj salonuna giderek 4 gündür ağrıyan eklemlerimize trekking masajı yaptırdık. Yarın ise vahşi doğada safari başlıyor…

www.facebook.com/ali.yeniay.395


Yazar Hakkında

Ali Yeniay

"Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı?" sorusuna "Gezerek, okuyan ve hatta gezi yazılarını paylaşan" diye cevap veren bir seyyahım ben...