Google+

NEPAL GÜNCESİ (8)

158201 Tem 2014Gezi Notu
GEÇKİN GEZGİNGEÇKİN GEZGİNBronz Yazar01 Tem 201415820 Yorum

25 Nisan 2014 - 13.30
 
Soğukta uyku tulumunu terk etmek ve yeni güne başlamak ne zor yahu! 6.00 gibi uyandım, 7.00’ye kadar çıkamadım tulumdan. Zaten Rinji ile de öyle konuşmuştuk. Bir gayret attım kendimi sonunda dışarı. Aslında o kadar da üşümüyor insan biliyor musunuz? Hele bir de sabah uyku tulumundan çıktıktan sonra ilk üstüne giyeceklerini akşamdan uyku tulumunun içinde bırakırsan vücut ısınla ısınmış giysiler sıcacık oluyor ve giyinirken donmuyorsun. Bu da kalktığında soğuktan daha az etkilenmene neden oluyor.

Katmandu

Katmandu-1

Rahat hareketlerle uyum tırmanışı için hazırlıklarımı tamamladıktan sonra kahvaltımı ettim ve usul usul tırmanışa başladım. Bu sene tempomu inanılmaz güzel bir şekilde oturttum ve tırmanışlarda çok az soluksuz kaldığım oldu. Yalnız su içtikten ve fotoğraf çektikten sonra unutup birden hareketlenirsem birkaç saniye soluksuz kalıyorum ama hemen toparlıyorum kendimi. Neden oluyor bu? Su içerken nefes alma tempon bozuluyor, biraz nefessiz kalıyorsun ve fotoğraf çekerken de ışık ne kadar iyi olursa olsun, alışkanlıktan olsa gerek, deklanşöre basarken makineyi sarsmamak adına nefesimi tutuyorum. Hemen sonrasında da daha nefes almam düzelmeden yürüyüşe geçince soluksuz kalabiliyorum. Biraz dikkat ederek bunları da en aza indirdim. Şu anda çok rahat ve yumuşak bir tempo ile tırmanışa devam ediyorum. Bu sene sağlığım, gücüm ve dayanıklılığım çok iyi. Aylarca düzenli spor yapmamın meyvelerini şimdi topluyorum. Böyle olunca da tırmanışın keyfi daha bir fazla oluyor. Nefesim iyi… Sağlığım iyi… Bacaklarım güçlü… Veeeee tabii ki de keyfim gıcır! : )
 
Katmandu-2

Katmandu-3

Hedef 500-550 metre yukarıdaki zirve… Burada zirveyi pek umursamıyorum. Nerede canım isterse geri döneceğim. Fakat bir ara işler karışmaya başladı ve garip bir düşünce akışı belirdi kafamda. “Oğlum, bu zirve sana doping olacak. Bunu becerirsen Kalapattar ve Everest Ana Kamp’a çok rahat ulaşırsın. Onun için çık şu zirveye” demeye başladıktan biraz sonra yakıt tükenmeye başladı. Hem de zirve öncesi mola vermek üzere koyduğum hedefe birkaç metre kala oldu bu. Belirlediğim noktaya ulaştığımda 400 metre civarında tırmanmıştım. Biraz soluklandıktan sonra, “Aman be Rüştü, şart mı çıkmak? Bu yükseklik de uyum tırmanışı açısından iyi. Genelde rahat da çıktın. 4800 metredesin! Boşveeeeer!”

Katmandu-4

Katmandu şehrinde bir çok konaklama seçeneği var. Bunlardan en iyileri Rama Inn Boutique Home, Paulines Guesthouse, Chef House Resort. Şehir merkezine yakın konaklamayı tercih etmek isterseniz Hotel Yukhang, Hotel Clarion gibi otelleri tercih edebilir ya da daha ekonomik alternatifler isterseniz Nepal Youth Hostel, Dream Nepal Hotel and Apartment, Hotel Shanker tesislerini deneyebilirsiniz. Bir de booking.com'un Katmandu aramalarında ara sıra güzel indirimli fırsat otelleri oluyor. Onları da bu linkten takip edebilirsiniz.

Katmandu-5

Güle eğlene ve fotoğraf çekerek indim aşağıya. Rinji ile geldik pansiyona. Odamın önündeki masa ve sandalyelere kurularak pırıl pırıl güneşin zevkini çıkarmaya başladık. Kemiklerime kadar sımsıcacık oldum. Biraz sonra Rinji beni yalnız bırakarak ayrıldı oradan. Ben keyif yapmaya devam ettim. Arkamdaki damdan karların şıpır şıpır eriyerek yere düşen sesi ile neredeyse uyuyacağım.

Katmandu-6

Katmandu-7

Haaaa, sahi! Sabah odamdan dışarı adım attığımda harika bir görüntü ile karşılaşmıştım. Pırıl pırıl bir güneş ve 4-5 cm kalınlığında gece yağmış bembeyaz kar… Güzel, aydınlık görüntüler nerede olursam olayım moralimi birden yükseltir benim. Ne tarafa bakarsam bakayım müthiş görüntüler ruhumu yıkıyor. Manzara harika! Böyle görüntülerle karşılaşınca insanın içi kıpır kıpır neşe doluyor. İşte sabahki tırmanışa moralli başlamamın nedenlerinden biri de buydu. Fakat şu anda günün ilerleyen saatleri ve güneşin yakışı sabahki o kardan eser bırakmadı. Bir de üstüne üstlük dünkü tatsız havanın devamı, aşağı vadiden sinsice yükselmekte… Dünün tekrarını yaşayabiliriz gibime geliyor. Sabah kalktığımda da karlı bir rotada geri dönüşe geçebilirim.

Katmandu-8

Katmandu-9

Nereden çıktı bu geriye dönüş hikâyesi de şimdi? Yukarıda sözünü ettiğim keyifli anlardan sonra odama girip üstümü değiştim. Yanımdan hiç eksik etmediğim makinemi de alarak çevrede biraz görüntü avına çıktım. Kısa bir süre sonra anlayamadığım bir şekilde bir hüzün çökmeye başladı üstüme. Pansiyona geri dönmeye karar verdim. Yaklaştıkça bir de yorgunluk çökmeye başladı üstüme. Anlaşılır gibi değil! Pansiyonun altındaki internet kafenin önündeki taş sete yığılıverdim. Güneşin de etkisiyle hemen mayıştım. Bir süre sonra, “Artık geri dön!” diyen bir ses gelmeye başladı bir yerlerden! Şaşılası bir durum! Her açıdan bu kadar formda ol ama devam etmek isteme… İnanılır gibi değil!

Katmandu-10

Katmandu-11

Farkında olmadan dağdaki çığ faciası mı etkiledi acaba? Soğuklar ve öğleden sonra kapanan hava ve akşam kopan fırtınalar mı etkiledi? Yok, yok! Sanırım esas neden özlem… Aşkımın eksikliğine dayanamıyor olmam… Evet, evet! Neden kesin bu! Bir daha onsuz bir haftadan fazla hiçbir yere gitmeyeceğim : (
 
Şu anda programımı terk ettiğim için ne üzgünüm ne de sevinçli… Ama bir boşluk duygusu var tabii… Neyse böyle olması gerekiyormuş, böyle olacak.
 
Umarım aşağı indiğimde uçak biletimin tarihini öne alabilirim.

Katmandu-12

Katmandu-13

Katmandu-14

Bu kararı verdikten sonra Rinji ile görüştüm, durumu anlattım. Çok şaşırdı! Zira onun için ortada ekspedisyonu terk etmem için bariz bir neden yok. Furwa ile irtibata geçmemi sağlamasını istedim. Burada ne internet ne de telefon çalışmıyor doğru dürüst. Sanırım önümüzdeki 2-3 gün içinde bu görüşmeyi yapabileceğim. Biz bu konuyu görüşürken pansiyon sahibi de yanımızdaydı. Rinji’ye Everest, Lhotse ve Nuptse ekspedisyonlarının bu sene için iptal edildiğini söylemiş. Buradan açılan sohbette kayıpların son halini sordum. İlk gelen rakamlar dediğim gibi hep biraz abartılı olur, işte son rakamlar şöyle: 13 ölü, 4 kayıp ve 4 yaralı. Dağlarda şu inanış yaygındır: Bir felâket sonrası artık dağlarda kötü ruhlar hâkimdir ve artık sezon kapanmalıdır. Bu inanış biz Batılıları bile etkiler. Dağ insanı olan şerpalar kesin buna inanır. Dün Nepal hükümeti bakanlarından biri Everest Ana Kamp’a giderek bölgedeki tırmanışların bu sene için artık tatil edildiğini ilân etmiş. Açıkçası sevindim. Ben bile o bölgede tırmanış yapmayacağım halde biraz tedirgindim. Felâket sonrası ısrarın âlemi yok.

Katmandu-15

Katmandu-16

Bu konuşma sırasında dün akşamki kayıp dağcı konusu da açıklığa kavuştu. Meğerse dağda değil Dingboche’de kaybolan bir dağcı imiş söz konusu olan. [Salonda dondum. Dışarıda, ev sahiplerimin oturduğu rüzgârdan biraz korunaklı ve güneşli bir yerde onların konuştuklarından tek kelime anlamaksızın ben de notlarıma devam ediyorum.] Bisikletle Slovakya’dan gelen bir genç… Nepal’e üç aylığına girişi 12 Şubat’ta yapmış. Bisikletini Katmandu’ya bıraktıktan sonra Annapurna Circuit’i tamamlamış ve bu rotaya gelmiş. 20 Nisan’da Dingboche’ye gelerek bir pansiyona yerleşmiş. Ertesi sabah yalnızca fotoğraf makinesini yanına alarak pansiyonu terk etmiş. O günden beri haber alınamamış. Aramalar hem karadan hem de havadan devam ediyor. Ama bugün kayboluşunun 5. günü olması nedeni ile bulma umudu gittikçe tükeniyor. Rehbersiz, taşıyıcısız veya arkadaşsız dağlarda hele bu dağlarda bir etkinliğe soyunmak pek akla yatkın değil. Gerçi bizim Derya da böylesi bir etkinliği gerçekleştirmişti ama ben yine de doğru bulmuyorum.

Katmandu-17

Katmandu-18

Aaaa… O ses ne? Haaa! Uyku tulumum beni çağırıyormuş : ) Uykum yok değil var ama beni esas çağıran onun sıcacık kucağı… Saat 14.25… Artık akşam 18.30’da yiyeceğim yemeğe kadar kucaktayım. Şimdiden soyunup uyku tulumuna girme aşaması bir kâbus gibi görünüyor ama soğuğa da daha fazla dayanamayacağım. Ha gayret! Defteri ka-pa-tı-yoooor veeeee kal-kı-yoooo-rum!    

-
Yorum göndermek için Giriş Yapın veya Üye Olun

Yorumlar(0)

Yorumlar